|
سرشت سوگناک زندگي را مي خوانم اين روزها. از اونامونو، فيلسوف اسپانيايي. سالهاست که او را دوست دارم اما هميشه غير مستقيم ازو مي خواندم. اينک اما چنديست که ترجمه هاي او به بازار آمده است و خوب پر بدک هم نيست. آدم زبان نفهم (اشتباه نشود منظورم کسي ست که زبان خارجه نمي داند) مجبورست حاصل نشخوار ديگران را تناول کند. بعبارتي اغلب کتابي را مي خوانيم که از فيلتر نفهمي و خريت يک مترجم فضل فروش عبور کرده و حاصل معلوم است، خريت مضاعف! يعني همين سو تفاهمي که يک قرن است بعنوان روشنفکري در اين ديار باب است و من و تو هم جزئش. البته اين يکي ترجمه اش بدکي نيست، ترجمه خرمشاهي ست و انصافا از بعضي از لفاظي ها که بگذريم خوب است. |
